อาจารย์อาคิซึกิ โซระตะ จากเรื่องสโนไวท์ผมแดง กับงานบรรยาย หัวข้อ “เขียนการ์ตูนแฟนตาซียังไง?”

snowhite1

 

งานสัมมนาระหว่าง อาจารย์อาคิซึกิ โซระตะ กับ อาจารย์ซึซึกิ จูเลียตต้า ได้ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ที่ WATERRAS COMMON HALL โตเกียว
 

snowhite2

 

งานสัมมนานี้เป็น 1 ในกิจกรรมที่จัดขึ้นในงานประกาศรางวัลแบบอีเวนท์ “รางวัลฮาคุเซนฉะ เดบิวท์แต่วันแรก” ที่ร่วมกันจัดโดย 5 นิตยสารในเครือฮาคุเซนฉะ Hana to Yume, Bessatsu Hana to Yume, LaLa, Melody, Young Animal ก่อนจะเริ่มงานสัมมนาระหว่างอาจารย์อาคิซึกิและ อาจารย์ซึซึกิ มีการบรรยายจากคุณโทริชิมะ คาสึฮิโกะ ประธานบริษัทฮาคุเซนฉะในหัวข้อ “การค้นหานักเขียนการ์ตูน -วิธีสร้างโทริยามะ อากิระ-” การบรรยายจาก อาจารย์มิอุระ เคนทาโร่ ในหัวข้อ “แนะแนวทางสำหรับคนที่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นทำงานยังไงดี” แล้วทั้งสองที่มาสัมมนาปิดท้ายนั้น ก็มาในหัวข้อ “วิธีสร้างผลงานให้เป็นรูปร่าง” ถ่ายทอดวิชาให้กับเหล่าว่าที่นักเขียนที่มาในงาน “รางวัลฮาคุเซนฉะ เดบิวท์แต่วันแรก”

 

snowhite3

 

ในงานสัมมนา ดำเนินไปโดยมีพิธีกรบอกคำถามที่มักจะมีคนถามนักเขียนการ์ตูน แล้วให้อาจารย์ทั้ง 2 ท่านตอบ คำถาม “สิ่งที่ต้องระวัง เมื่อสร้างตัวละครขึ้นมาซักตัว” ข้อนี้อาจารย์อาคิซึกิตอบว่า “ช่วงนี้เวลาจะสร้างตัวละครใหม่ สิ่งที่ต้องคำนึงถึงคือความสัมพันธ์กับตัวเอกที่ไม่ซ้ำกับตัวละครอื่น และมีความเกี่ยวข้องกับตัวเอกในแบบอื่นๆ ไม่ต้องสร้างเซ็ตติ้งมากมายแต่แรก แต่จะค่อยๆเห็นภาพตัวละครขึ้นมาเรื่อยๆเมื่อให้ตัวละครตัวนั้นมีความเกี่ยวข้องกับใครหรือคุยกับใครบ้าง” และเมื่อถามถึง “สโนไวท์ผมแดง” ที่ลงต่อเนื่องอยู่ในนิตยสาร LaLa (มีลิขสิทธิ์ในไทยโดย สนพ.สยามอินเตอร์คอมิกส์)อาจารย์ก็ตอบว่า “ตอนแรกวางโครงเรื่องเพื่อให้รู้สึกประทับใจในเรื่องสั้นที่เขียนก่อนหน้า แต่[ผมแดง]นั้น จะเน้นไปที่ความอ่านง่ายและความสนุกมากกว่า ก็เลยออกแบบตัวเอกให้เข้าหาง่ายและมักทำอะไรที่ไม่คาดฝัน”

 

เรื่องสโนไวท์ผมแดงโดย SIC.
เรื่องสโนไวท์ผมแดงโดย SIC.

 

ส่วนอาจารย์ซึซึกิตอบคำถามนี้ว่า “ถ้าตัวละครนั้นเป็นตัวเอก แล้วมีลักษณะพิเศษ... เช่น [หัวดี] [ใจเย็น] แล้วเราเอาตัวละครอื่นที่มีลักษณะพิเศษตรงข้ามกับตัวเอกไปไว้ข้างๆ ความใจเย็นหรือหัวดีของเขาก็จะดูเด่น และสื่อถึงคนอ่านได้ดีขึ้น ฉะนั้นเวลาที่สร้างตัวละคร ก็จะคิดถึงการวางตัวละครอื่นรอบๆด้วย ฉันเองก็ไม่ได้สร้างเซ็ตติ้งเยอะแยะแต่ต้น แค่กำหนดข้อดีหรือลักษณะพิเศษขึ้นมา แล้วใช้ตัวละครอื่นๆช่วยขับให้เด่นขึ้น”

 

snowhite4

 

เกี่ยวกับ “เรื่องสำคัญในการวาดแนวแฟนตาซี” นั้น อาจารย์อาคิซึกิได้อธิบายว่า “นอกจากแนวแฟนตาซีในโรงเรียนแล้ว ถ้าเป็นตัวละครในโลกที่เราสร้างขึ้นมาเองล่ะก็ หากใส่ปัจจัยที่มีแต่คนในโลกนั้นเท่านั้นที่เข้าใจเยอะเกิน คนอ่านก็จะตามไม่ทัน ความรู้สึกว่าเป็นเรื่องใกล้ตัวนี่ล่ะสำคัญนัก ยิ่งเป็นตัวละครหลักด้วยก็จะพยายามไม่ใส่ปัจจัยพิเศษให้มากเกินไป” ซึ่งอาจารย์ซึซึกิก็พยักหน้าเห็นด้วยพร้อมกับกล่าวอย่างจริงจังว่า “แฟนตาซีตัวบทมันก็เท่ากับเป็นอีกโลกไปอยู่แล้ว ถ้ายังให้ตัวละครแปลกตามไปด้วยอีก คนอ่านก็จะไม่รู้สึกร่วมตาม เรื่องความคิดกับการกระทำของตัวละครก็พยายามหาส่วนผสมที่ทำให้อินตามไปด้วยลงไปเท่าที่จะทำได้ เช่นว่า เป็นโลกแฟนตาซีแต่ให้บ่าย 3 เป็นเวลาน้ำชาอะไรแบบนี้”

 

snowhite5

 

นอกจากนี้ทั้ง อาจารย์อาคิซึกิ และ อาจารย์ซึซึกิ ยังได้เปิดเผยเทคนิกที่ใช้ในการวาดการ์ตูนของตนเองอย่างเช่น ให้ความสำคัญกีบการวางโครงเรื่อง, การสร้างจุดพีค, การแสดงความน่าเชื่อตามของภาพ และเคล็ดลับจังหวะการแบ่งช่องการ์ตูนเหล่านี้เป็นต้น และเมื่อถูกถามถึงสาเหตุที่เสนองานกับฮาคุเซ็นฉะ อาจารย์อาคิซึกิก็ตอบว่า “ที่บ้านมีการ์ตูนเรื่อง “GIN NO YUSHAอยู่ เป็นการ์ตูนเด็กผู้หญิงแนวแฟนตาซีเรื่องแรกที่ได้อ่านเลย ก่อนหน้านั้นเรื่องแนวแฟนตาซีต่างโลกเคยอ่านมาแต่ที่เป็นการ์ตูนสายเด็กผู้ชาย ทำให้ได้รู้ว่าการ์ตูนเด็กผู้หญิงเองก็มีแนวแฟนตาซีที่ตัวเอกเป็นผู้ชายด้วยเหมือนกัน จนติดเรื่อง “GIN NO YUSHAมากและก็ได้รู้จักกับ LaLa เลยส่งผลงานไปที่นั่น” ส่วนทางอาจารย์ซึซึกิก็เปิดเผยเรื่องราวสมัยส่งต้นฉบับให้พิจารณาว่า “เพราะไม่เคยวาดการ์ตูนแนวรักหวานแหววมาก่อน เลยไม่มั่นใจว่าจะเดินเรื่องโดยมีความรักเป็นแกนหลักไปได้ตลอดรอดฝั่ง ดังนั้นเลยเน้นเข้าหาสนพ.ที่มีแนวแฟนตาซีอยู่ด้วย”

 

snowhite6

 

และสุดท้ายอาจารย์ทั้ง 2 ก็ได้ฝากข้อความถึงผู้ส่งผลงาน โดย อาจารย์อาคิซึกิฝากไว้ว่า “วาด “สโนไวท์ผมแดง” มา 10 ปีแล้วก็จริง แต่ทุกเดือนก็ยังต้องเครียดไปวาดไปเหมือนเดิม แต่ก็เพราะลงมือวาดนี่แหละถึงมีความหมาย อยากให้คิดว่าช่วงที่มัวคิดเครียดอยู่ในหัวมันไม่ใช่เวลาทำงาน แล้วหันมาวาดลงบนกระดาษให้เยอะๆแทนดีกว่า” ส่วน อาจารย์ซึซึกิก็ “ก็มีอะไรหลายอย่างที่ไม่ได้ดังใจ เวลาที่คิดหนักมากก็มี แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยหยุดมือ (ที่วาดการ์ตูน) เลย และมันก็ช่วยเชื่อมโยงไปถึงครั้งต่อไปในท้ายที่สุด ถึงจะรู้สึกว่า “ข้างหน้ามันช่างมืดมน” แต่ถ้ามือเรายังคงวาดต่อไปแม้จะไม่ได้คาดหวังอะไรก็ต้องไปถึงปลายทางที่ไหนสักแห่งแน่ๆ ดังนั้นขอให้วาดต่อไปเรื่อยๆ” ให้กำลังใจเช่นนี้ทิ้งท้ายก่อนจะปิดอีเวนท์การบรรยายครั้งนี้

 

snowhite7

Source: Natalie / Siamintercomics

คุณกำลังหาอะไร?

video

t

o

p